Bolesne miesiączki - siedząca na kanapie młoda kobieta trzymająca się za bolący brzuch

Bolesne miesiączki: przyczyny, diagnostyka i leczenie

Bolesne miesiączki to problem wielu kobiet w różnym wieku – u młodych dziewcząt mają one zazwyczaj charakter pierwotny, u starszych kobiet – wtórny. Niestety, dolegliwości potrafią być tak silne, że uniemożliwiają normalne funkcjonowanie, czasami bywają objawem różnych chorób. Dlatego bolesnych miesiączek nie wolno lekceważyć – zawsze warto zgłosić się do ginekologa, który przeprowadzi odpowiednią diagnostykę i dobierze właściwe metody leczenia.

Z tekstu dowiesz się:

  • jakie są przyczyny zespołu bolesnego miesiączkowania pierwotnego i wtórnego,
  • jakie są sprawdzone sposoby na bóle miesiączkowe,
  • jakie leki stosować podczas bolesnych miesiączek.

Statystyki są nieubłagane – z bólem menstruacyjnym przynajmniej raz w życiu spotkała się właściwie każda kobieta w wieku rozrodczym. Miewa on różne nasilenie – od lekkich dolegliwości aż po bardzo silne, nieustępliwe bóle, które na kilka dni wyłączają kobietę z życia zawodowego, rodzinnego czy społecznego. Bolesne miesiączki – razem z innymi objawami, takimi jak bóle głowy, zmęczenie, osłabienie, wymioty, biegunki, kołatanie serca, bezsenność czy drżenie rąk – składają się na tzw. zespół bolesnego miesiączkowania (ZBM), który może mieć charakter pierwotny lub wtórny.

Bolesne miesiączki – przyczyny

Pierwotny zespół bolesnego miesiączkowania pojawia się już podczas pierwszego cyklu miesiączkowego lub w ciągu dwóch lat od jego wystąpienia. Oprócz dolegliwości zgłaszanych przez pacjentki, w jego przebiegu nie stwierdza się nieprawidłowości w badaniu ginekologicznym czy chorób, które mogłyby wywoływać tego typu objawy.

Bolesne miesiączki u młodych kobiet najprawdopodobniej są wywoływane przez nadmierną kurczliwość macicy na skutek podwyższonego stężenia prostaglandyn, zmniejszonego przepływu krwi przez macicę oraz wzmożonego napięcia układu współczulnego. Dolegliwości zazwyczaj mijają lub znacznie zmniejszają się po pierwszej ciąży.

Wtórny zespół bolesnego miesiączkowania pojawia się u kobiet z reguły po kilku latach regularnego, bezbolesnego miesiączkowania. Obok dolegliwości typowych dla ZBM, pojawić się mogą obfite miesiączki, skrzepy krwi podczas okresu oraz inne objawy sugerujące występowanie choroby wymagającej diagnozy i leczenia. Mogą to być:

  • endometrioza,
  • mięśniaki macicy,
  • polip jamy macicy,
  • zaburzenia hormonalne i czynnościowe narządów rodnych,
  • nowotwory narządów rodnych,
  • zapalenie miednicy mniejszej,
  • stenoza szyjki macicy.

Jak złagodzić ból miesiączkowy?

Bolesna miesiączka będąca objawem pierwotnego zespołu bolesnego miesiączkowania nie zawsze wymaga postępowania farmakologicznego. Istnieją bowiem pewne naturalne sposoby na bolesne miesiączki, które pozwalają łagodzić dolegliwości o lekkim lub umiarkowanym nasileniu. Niektórym paniom ulgę przynoszą ciepłe, relaksujące kąpiele lub ciepłe okłady. Inne kobiety lepiej czują się po dawce odprężającej, niezbyt wymagającej aktywności fizycznej. Dla jeszcze innych wystarczająca jest większa niż zazwyczaj dawka odpoczynku i sen.

W ostatnim czasie coraz więcej mówi się o pozytywnym wpływie niektórych technik terapii manualnej na łagodzenie bólów miesiączkowych. Istnieją doniesienia, że natężenie i czas odczuwania bólu podczas miesiączki zmniejsza zastosowania np. głębokiego masażu poprzecznego mięśni przykręgosłupowych i segmentów lędźwiowego odcinka kręgosłupa.

Leki na bolesne miesiączki

Oczywiście jeśli metody te nie przynoszą oczekiwanych rezultatów lub objawy są bardziej nasilone, bolesne miesiączki leczy się farmakologicznie. Jako terapię pierwszego wyboru stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak ketoprofen, kwas mefenamowy, naproksen oraz ibuprofen. Uwaga! Nie wolno stosować dwóch niesteroidowych leków przeciwzapalnych w tym samym czasie.

Jeśli bolesne miesiączki są efektem występujących zaburzeń i chorób układu rozrodczego, to kluczowe jest leczenie schorzenia nadrzędnego. Prowadzi je najczęściej specjalista ginekolog lub endokrynolog.